Zgodnie z medyczną definicją zaburzenia snu to wszelkie zakłócenia długości i jakości snu. Niektóre zaburzenia snu są na tyle poważne, że zakłócają normalne fizyczne, umysłowe i emocjonalne funkcjonowanie. Badaniem powszechnie stosowanym w niektórych zaburzeniach snu jest polisomnografia. Do zaburzeń snu zalicza się dyssomnie, które charakteryzują się nieprawidłową ilością, jakością oraz czasem trwania snu (bezsenność, pierwotną nadmierną senność, narkolepsję, zaburzenia dobowe rytmu snu i czuwania – jet lag oraz zaburzenia snu związane z nocną dysfunkcją oddechową) oraz parasomnie, czyli grupę zaburzeń samego snu (somnambulizm, lęki nocne, koszmary nocne, bruksizm, mówienie przez sen, seksomnię). Do najczęstszych problemów zdrowotnych współczesnego społeczeństwa związanych ze snem należy bezsenność. Definiujemy jako problemy z zaśnięciem lub utrzymaniem snu, podczas więcej niż trzech nocy w ciągu tygodnia przez okres dłuższy niż jeden miesiąc. Zaburzenia snu muszą przy tym prowadzić do pogorszenia funkcjonowania w czasie dnia. Na tak definiowaną bezsenność choruje od 9 do 15 % ludności w krajach rozwiniętych. Dalsze 15-20% ludności skarży się na przemijające zaburzenia snu o czasie trwania poniżej jednego miesiąca.

Sen jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania człowieka. Niestety współczesny tryb życia nie sprzyja jakości naszego snu. Co najmniej 20 milionów Europejczyków rocznie cierpi na chroniczne, przewlekłe zaburzenia snu, a kolejne 10 milionów ma okazjonalne problemy z zasypianiem. Ocenia się, że liczba ta będzie stale wzrastać, w związku z czym na świecie powstaje coraz więcej ośrodków zajmujących się leczeniem zaburzeń snu. W przypadku krótkotrwałych problemów ze snem wystarczy pomoc lekarza rodzinnego, jednak gdy te krótkotrwałe zaburzenia staną się już przewlekłymi należy udać się właśnie do specjalistycznej Poradni Leczenia Zaburzeń Snu.

W kraju jest kilkanaście poradni tego typu, zarówno państwowych, jaki i prywatnych. Poradnie takie zajmują się przede wszystkim diagnozowaniem i leczeniem pacjentów z zaburzeniami snu i nadmierną sennością w ciągu dnia  oraz diagnozowaniem i leczeniem narkolepsji. Wiele ośrodków prowadzi dodatkową działalność najczęściej poświęconą badaniom nad fizjologią snu i nowymi metodami diagnozowania oraz leczenia zaburzeń snu a także szkoleniom lekarzy z dziedziny  medycyny snu oraz techników w wykonywaniu badań EEG i polisomnogarfii i innych badań diagnostycznych z obszaru medycyny snu.

Osoby u których pojawiają się wszelkie zaburzenia snu w pierwszej kolejności powinny zgłosić się do lekarza rodzinnego, który ocenia ogólny stan zdrowia pacjenta oraz zleca wykonanie podstawowych badań laboratoryjne. Po wykluczeniu podłoża somatycznego bezsenności pacjent powinien zostać skierowany do rejonowej Poradni Zdrowia Psychicznego w celu wykluczenie zaburzeń psychicznych. Skierowanie do lekarza psychiatry powinni otrzymać również wszyscy pacjenci z problemem uzależnienia od alkoholu, leków uspokajających i nasennych. Konsultacja lekarza psychiatry jest również wskazana u wszystkich pacjentów, którzy wymagają ciągłego podawania leków nasennych przez okres dłuższy niż jeden miesiąc. Porada w ośrodku medycyny snu powinna zostać rozważona dopiero po wykluczeniu podłoża somatycznego bezsenności, uzależnień oraz zaburzeń psychicznych. W takich przypadkach wskazane jest zebranie szczegółowego wywiadu w kierunku pierwotnych zaburzeń snu. W wybranych przypadkach celowe może być wykonanie dokładnych badań diagnostycznych np. badania polisomnograficznego lub badania aktygraficznego. Adresy ośrodków  medycyny snu można znaleźć na stronie Polskiego Towarzystwa Badania nad Snem.

Tagi: osrodki leczenia snu, zaburzenia snu,